ERVAH-I EZEL NEDİR?

Ervah-ı Ezel, yada diğer ismiyle, Kal-ü Bela, dünya ve 18 bin alem halkolmadan, bütün ruhların var edildiği, ve Tanrı’ya İkrar verdikleri ruhlar meclisidir.

Kur’an-ı Kerim’de Ara’f suresinde bahsedilir. Alevi terminolojsinde İmam Caferi Sadık Buyruğu’nda söyle konu edilir:

Ara’f Suresi 172. Ayet Batıni Yorum

İsmişah! Bismişah Allah Allah…

Hakk, Dost, Zahir, Batın, Hazır, Gaib. Sırr-ül Sır Erenlerinin Gülcemallerine aşk…

Ber-Cemal-i Muhammed, Kemal-i İmam Hasan, İmam Hüseyin, Ali ra Bülende salavat…

Allahümme salli ala seyyidina Muhammed-in ve ala Ali Muhammed…

“..(Ey Peygamber insanlara şu zamanı hatırlat ki) hani Rabbin, Ademoğullarının sırtlarından zürriyetlerini almış ve onları kendi nefislerine karşı şahidler kılmıştı: “Ben sizin Rabbiniz değil miyim?” (demişti de) onlar: “Evet (Rabbimizsin) , şahit olduk” demişlerdi. (Bu,) Kıyamet günü: “Biz bundan habersizlerdik” dememeniz(önlemek) içindir.”

Hazreti Adem’in Halkolması ( varlık alemine gelişi):

… ve Rab olan Allah, Ademi işte bu topraktan halk etti. Sonra Meleklere emir buyurdu;

Onu Rıza suyu ile yıkadılar. Başına hilafet tacını koydular. Keramet hil’atı giydirip, yücelik kürsüsü üzerine oturttular.

Ve: Sen yerde, gökte halifesin dediler.

Yerde yatıyordu. Henüz ruh verilmemiş idi. Fakat böyle iken bile çok güzel idi. Kendisini gören Melekler, kuşlar, bütün canlılar hayran kalıyordu. O zamana kadar böyle güzel mahluk görülmemişti.

Sonra O’na ruh verildi. Adem yattığı yerden kalktı. Oturdu ve aksırdı:

— “Elhamdülillah (Şükür olsun Yaradan’a dedi.

Bunun üzerine Kaadiri Kayyum:” Yerhakemullah ya Adem”dedi. (Allahtan sana rahmet gelsin) demektir.

Sonra:– Ya Adem! İzzim Celalim hakkı için, seni bu kelime için halk ettim dedi.
Ve buyurdu:

Yukarı bak! O da başını kaldırıp baktı.

Arşta: La İlahe İllallah Muhammeden Resulullah. Yazılı olduğunu gördü.
Ve sordu:

— Ya Rab! “La İlahe İllallah” senin birliğindir amma, (Muhammeden Resulullah kim?)

Ol Hakk’tan Nida geldi:

— O benim habibimin adıdır. Ve senin oğlundur, buyurdu.

Bu esnada Adem a.s. havaya baktı, üç sevimli kuş gördü. Hepsi birbirinden güzeldi. Fakat bilhassa biri pek zarifti. Adlarını ve makamlarının neresi olduğunu sordu.

İlkin en zarifi:

— Ben akılım, diye cevap verdi. Makamım insanların başıdır.

Adem a.s. “Cenabı Hakkın halk ettikleri arasında en üstünü” diye düşündü.

Sonra ikincisine döndü. Çok güzel bir yüzü vardı.
O da :

— Adım edep ve hayadır ve makamım insanların yüzü ve gözüdür dedi.

Üçüncüsü pek babacan bir kuştu. Yumuk, yumuk gözleri vardı. Kanatları pek parlak değil, ama temizdi.

— Adım ilim ve şevkat, makamım insanların göğsüdür diye kendisini taktim etti.

Adem:

— O halde gelin yerlerinize girin! teklifinde bulundu. Üç kuş yerli yerine yerleşince Hz. Adem kalbinde büyük bir huzur ve ferahlık hissetti.

Sonra sol tarafına baktı, orada da birbirinden çirkin üç kuş gördü. Onlarada adlarının ve makamlarının neresi olduğunu sordu.

İlki pek kurumlu bir kuştu.kimse ile pek meşkul görünmüyordu. Sadece benim diyen bir hali vardı. Kanatları, süslü ve parlaktı öyle yapmacık halleri vardı ki, gerçekten görülmeğe değerdi.

Adım Kibir ve makamım insanların başıdır. dedi.

Adem — Fakat o aklın yeridir dedi. Sen orada nasıl durursun?

Kibir gülümsedi — Aklı oradan çıkarır yerine ben girerim. Ben gelince akıl oradan gider, diye cevap verdi.

İkincisi:– Adım Tamahdır ve makamım insanların yüzü ve gözüdür dedi.

Adem:– Fakat bu edep ve hayanın yeridir dedi.

Tamah:– Ben gelince edep ve haya gider, diye cevap verdi.

Üçüncüsü:– Benimde adım hased,dedi ve makamım insanların göhsüdür.

Adem:– Ama, bu ilm ve şefkatin yeridir, dedi.

Hased:– Ben gelince, ilim ve şefkat gider.

Hz. Adem yüzünü buruşturdu ve düşünceye daldı. Bunun üzerine iyi kabul görmeyen üç sevimsiz, daha fazla orada duramadılar ve ayrılıp gittiler.

Hak Teala bütün ruhları da Ademe gösterdi. Ve sağ yanına iyman edenlerin, sol yanına da kafirlerin ruhlarını koydui

Sonra şöyle buyurdu: “Elestü birabbiküm” Allah Tealaya layık olan kular: ” Beli” dediler.

Hakka layık olmayanlar da: “La” dediler. Bir kısmıda aldırış etmediler.

Yine buyurdu: “Elestü birabbiküm” Budefa: “Beli” diyenlerin bir çoğu “La” Aldırış etmeyenlerin de bir çoğu “Beli” dedi. Bir kısmı yine aldırış etmedi.

İki kere “Beli” diyenler Mü’min ve de doğru Mü’min olacaklardı.

İki kere “La” diyenler kafir doğup kafir öleceklerdi.

İki kere aldırış etmeyenlere gelince; onlarda neüzübillah şaki ve azgın olacak olanlardır.

İlkin “Beli” sonra “La” diyenler Mü’min doğup kafir ölecekler.

İlkin “La” sonra “Beli” diyenler ise kafir doğup Mü’min ölecek olanlardır.

ERKAN-I İMAM-I CAFER-İ SADIK

Allah Eyvallah

Derleyen: Serkan HORUZ

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir